05 October 2009 | interview, organisatie | Marco Raaphorst

1. Hoe raakte je in internet technologie verzeild?

Voordat internet voor het grote publiek beschikbaar werd, maakte ik al gebruik van zogeheten Bulletin Board Systems (BBS) waarmee ik met een modem met een snelheid – zeg maar eerder: traagheid – van 300 Baud toegang had tot informatie en bestanden op de computer waarop ik inlogde. Ter illustratie: een plaatje van 30 – 40 Kb downloaden duurde rond de 15 tot 20 minuten. Van te voren wist je nooit hoe het plaatje er uit zou zien, want van preview was nog geen sprake. De naam van het bestand was het enige dat moest overtuigen om het bestand te downloaden.Mijn favoriete BBS was ‘Cybertag‘, waar kunstenaars hun grafisch werk met elkaar deelden en aanpasten. Een geval van Creative Commons avant la lettre.

Mijn eerste kennismaking met internet was F.I.D.O. Dit was een netwerk van Bulletin Board Systems die onderling minimaal eenmaal per dag berichten uitwisselden en hiermee verpreidde. Hierdoor werd het mogelijk berichten naar e-mail adressen op internet te versturen. Zo snel als we tegenwoordig gewend zijn was dat niet: een bericht naar de V.S. deed er wel een paar dagen over om op de plek van bestemming te arriveren, maar mijn enthousiasme was er niet minder om. In die tijd keken de meeste mensen me nog vrij glazig aan als ik de term e-mail of internet liet vallen.

Zodra XS4ALL werd opgericht, nam ik hier een account om gebruik te maken van ‘the real thing’, Internet. Overigens nog niet bepaald voorzien van enig visueel spektakel; DOS-achtige programma’s als Telnet, Pine, Gopher en Archie (met zeer Spartaanse gebruikersinterfaces) waren het enige dat toen beschikbaar was om rond te struinen op het Net. Ik heb er zelfs een beetje Unix voor geleerd om optimaal met Telnet uit de voeten te kunnen. Ondertussen introduceerde XS4ALL ‘De Digitale Stad’ (DDS) waarmee gratis gebruik kon worden gemaakt van Internet. De metafoor van een stad zorgde dat mensen met een minder technische achtergrond op een voor hun begrijpelijke manier gebruik maakten van Internet.

De introductie van het World Wide Web was natuurlijk een spectaculaire verbetering en al snel was ik een van die 100 mensen in Nederland die een eigen website maakten. Zonder enige kennis van HTML maakte ik – net als veel mensen – mijn eigen webpagina’s door pagina’s van anderen aan te passen, maar ik verdiepte me al snel in HTML en werkte geruime tijd als webdesigner bij diverse reclamebureau’s.

2. Je bent ook een van de eerste Nederlandse podcasters, wat trok jou daarin aan?

Toen podcasting ontstond, maakte ik al drie jaar wekelijks live online radioprogramma’s zoals Radio Gamba en Zebra404 Musicparts, een show met mijn eigen ‘Music & Soundscapes’ bij DFM (voorheen Cybertag)
Aangezien ik als freelance journalist werk voor diverse computerbladen, hebben nieuwe ontwikkelingen op internet altijd mijn aandacht en de beste manier om er achter te komen hoe dingen werken, is door het zelf te gebruiken. Het idee achter podcasting sprak mij erg aan omdat ik hiermee alle bewaarde uitzendingen van mijn radioshows kon aanbieden aan een groter publiek, en omdat de eindgebruik zelf kan bepalen wanneer hij de uitzending beluistert. Mijn zorgvuldig opgebouwde archief kwam hierbij goed van pas. Het mes sneed aan twee kanten: ik leerde de in’s- en out’s van het podcasten en alle eerder gemaakte radioshows kregen een tweede leven. Aangespoord door het schamele aantal Nederlandse podcasters, besloot ik tevens een wekelijkse podcast te maken: de Theepod en hierop volgend Thee voor Twee (T42) met de spin-off De Theeschijf van de Week.

3. Vanwaar de stap naar vodcasten, video-casten?

Allereerst omdat het tegenwoordig een stuk eenvoudiger is geworden om video aan te bieden, en ten tweede omdat het film en video al sinds mijn jaren op de Vrije Academie in Den Haag mijn interesse heeft. De combinatie tussen alle disciplines als fotografie, film/video, muziek maken trekken mij aan en de combinatie met internet zorgt ervoor dat mijn werk ook door anderen gezien/gehoord wordt. Bovendien heeft het archiveren van video op internet het voordeel dat ik het zelf niet kwijtraak (mijn werk op VHS van de Vrije Academie is op sterven na dood) en dat het in principe voor altijd online staat. Eeuwige roem of misschien eindelijk na 100 jaar een keer roem?
Een andere praktische toepassing van vodcasten is de website HowLife met diverse videotutorials die ik maakte als aanvulling op mijn boek over Second Life : thatSLife. Het voordeel is dat ik maar een keer uitleg hoef te geven over de werking van zaken met betrekking op Second Life, maar dat ik er heel veel gebruikers blij mee maak.

4. Is video niet heel bewerkelijk?
Het ligt eraan hoe hoog je de lat legt, maar natuurlijk gaat er veel tijd in zitten. Het begint al met het opnemen, vervolgens alles overzetten en dan nog een selectie maken van de beelden bruikbaar zijn. Vervolgens de montage van de beelden, het toevoegen van effecten, titels en muziek, het exporteren, de video uploaden, voorzien van de juiste informatie (omschrijving, tags etc.). Ja je zou wel kunnen stellen dat het veel tijd kost.

5. Je schrijft boeken, onder andere een boek over videobloggen, voegt dat iets toe ten opzichte van een weblog?

Enerzijds heeft een boek het nadeel dat de content in sommige gevallen verouderd is op het moment dat het boek in de winkel ligt. Anderzijds vang ik dat juist op met een website bij het boek. De behandelde stof en de omvang van mijn boek Web-tv leest toch prettiger van papier dan van 200 webpagina’s.

6. “Mac or PC?” (quote Burn After Reading, film van de gebroeders Coen)

Are you kidding me? Ik heb net een boek af over Mac OS X Snow Leopard. Zoals ik daar in de inleiding ook al verklaar: Ik werk graag zonder problemen, ik zit niet te wachten op een extra hobby.

7. Straks heeft iedereen een videocamera in zijn mobieltje. Zeg Bob, hoe ziet onze toekomst er eigenlijk uit?

De toekomst laat zich maar deels voorspellen. Er is al vaker gebleken dat een nieuwe innovatie of nieuwe techniek alles weer compleet op zijn kop kan zetten. Ik denk echter wel dat internet de manier van tv kijken helemaal zal veranderen. Inderdaad zal het ‘lifecasten’ van particuleren toenemen. Veel mensen smachten blijkbaar naar hun ‘fifteen minutes of fame’. Het wachten is op implementatie van technieken als RSS en P2P netwerken en het gebruik van Bittorrent in consumentenapparatuur en settopboxes. Daarmee zal het voor de consument mogelijk worden content uit alle hoeken en gaten van Internet te bekijken en beluisteren en wordt het tevens steeds eenvoudiger voor de particulier om zelf (live) content aan te bieden en hiermee op kleine of op grote schaal te scoren en wordt het minder vanzelfsprekend dat de huidige producenten de touwtjes in handen hebben.

8. Waar zul je het onder andere over gaan hebben op Blog-Art, zonder al te veel prijs te geven?

Ik ga proberen in de 30 minuten die mij zijn gegund om de hoofdthema’s uit mijn boek Web-tv: kijken, maken en delen te behandelen aan de hand van een aantal praktische websites en technieken en wil in het bijzonder het opensource programma Miro onder de aandacht brengen.

9. Wat is een item op Blog-Art waar je zelf benieuwd naar bent?

Of er een vegetarische maaltijd voor me is en natuurlijk wil ik Erwin Blom zien schitteren.

10. Heb je zelf nog een goeie toevoeging?

Voor de volgende Blog-Art? Een livestream, zowel audio, video als tekststream.

Opmerking redactie: foto-, video- en tekststreams zullen te zien zijn op Blog-Art

Lots of Bob: hierrr.

Lees meer interviews van de deelnemers aan Blog-Art: Blog-Art / Interviews.