06 October 2009 | interview, organisatie | Marco Raaphorst

Jeroen Mirck (1971) is blogger, spreker, internetjournalist van opiniesite De Joop (VARA) en juryvoorzitter van de Dutch Bloggies. Hij woont in Amsterdam en werkt overal waar wifi beschikbaar is.

1. Hoe lang blog jij al?

Sinds juli 2001, toen nog op Comicbase.nl. Na veel omwegen (Blogger, Web-log.nl, Volkskrantblog en weet ik veel welke portals nog meer) ben ik uiteindelijk op JeroenMirck.nl terechtgekomen. Dat was een soort van thuiskomen. Dat moet een blog ook zijn: een eigen huis.

2. Wat is het verschil tussen een weblog en de artikelen die een krant online publiceert? Wat maakt dat een weblog een weblog is?

Weblogs zijn interactiever, vaak geschreven voor een actief reagerend publiek. Ook zijn ze vaak persoonlijker van toon. In de journalistiek wordt de Ik van de auteur doorgaans rigide weggelaten, in de blogosfeer krijgt diezelfde Ik vaak juist alle ruimte. Zo is er echt sprake van twee werkelijk van elkaar verschillende media.

3. Volg jij weblogs van creatieve makers? Kun jij er een toelichten?

Een jaar of vijf geleden zijn Nederlandse striptekenaars massaal op internet gaan publiceren, daartoe aangemoedigd door de al langer bestaande stroming van webcomics in in de VS. Ik heb daar indertijd zelfs een prijs voor in het leven geroepen: de Clickies. Het leuke is dat het blogformat hen heel goed past. Sommige tekenaars zijn ook echt gaan bloggen, maar dan op een visuele manier. Tekenaars die dat leuk en frequent doen, zijn Floor de Goede (Do You Know Flo), Nozzman en Hallie Lama. Flo heb ik jaren geleden al eens aangemeld als lifelog bij de Dutch Bloggies, maar dat heeft hem indertijd helaas geen nominatie opgeleverd.

4. Zit er ontwikkeling in weblogs, zijn ze nu anders dan 10 jaar geleden?

Weblogs worden professioneler. Dat komt in de eerste plaats door de laagdrempelige techniek: we hoeven al lang niet meer zelf iets helemaal vanuit het niets in elkaar te knutselen, maar kunnen gewoon even een WordPress-template inladen. Ook in het schrijven voor blogs zelf worden we steeds behendiger. Even een eigen foto, scan of video aan een bericht toevoegen is een peuleschil. Tegelijkertijd moeten we niet vergeten dat bloggen om de inhoud draait. Daarvoor geldt nog steeds: er zijn goede en vooral ook veel minder goede of gewoon minder interessante blogs. Meer betekent niet per se: beter. Wil je je onderscheiden, dan moet je nog steeds je best doen. Alleen maar goochelen met nieuwigheidjes is straks niet meer voldoende.

5. In Amerika tel je als bedrijf al jaren niet mee als je niet minimaal 1 weblog hebt, is dat in Nederland ook het geval?

Nee, corporate blogging is in Nederland een moeizaam proces. Onze poldercultuur zorgt ervoor dat alles doodvergaderd wordt, dus sneuvelt het op zich leuke idee van een corporate blog vaak al in het besluitvormingstraject. Communicatie-afdelingen drukken een steeds zwaardere stempel op het corporate beleid en staan vaak niet toe dat een bedrijf zich openstelt door te gaan bloggen. Hartstikke jammer. De zekerheid regeert.

6. Twitter noemen ze een microblog maar is toch wat anders dan een ‘gewoon’ weblog. Of is dat niet zo?

Het verschilt veel meer dan die vijf extra letters. Het hadden er juist minder moeten zijn, want Twitter draait om iets zeggen in een minimaal aantal woorden. Blogs zijn er steeds meer voor de achtergronden, Twitter voor de snelle signalering. Ook is Twitter veel intereractiever, omdat ook dat daar veel sneller gaat. Logisch dus dat menigeen minder blogt, want sommige taken zijn verschoven naar het twitteren. Toch denk ik dat de opkomst van Twitter juist een zegen is voor de blogosfeer. In de eerste plaats omdat het je beter doet nadenken wat je nou eigenlijk op een weblog wilt vertellen. Daardoor draagt Twitter bij aan de kwaliteitsverhoging van blogs. Daarnaast is Twitter een heel belangrijke doorverwijzer. Na Google haal ik het meeste bezoek naar mijn blog via mijn tweets (en de retweets van anderen). Een ongelooflijk krachtig medium.

7. Moet een schrijver van een weblog ook zelf in de comments actief reageren?

Niks moet, maar ik vind dat je dat bij voorkeur wel moet willen doen. Op een persoonlijk weblog is het ronduit vreemd als de auteur niet reageert. Of hij moet er niet van houden en sluit zijn comments zelfs helemaal, zoals Wim de Bie vroeger deed. Dat laatste is een keuze. Ik ben niet zo’n purist die weblogs zonder comments geen weblogs vindt, maar je mist daarmee wel een prachtige meerwaarde van het medium. Reacties zijn niet alleen nuttig voor jouzelf, maar voegen ook voor de andere lezers iets toe. Weblogs zijn wat dat betreft een levend organisme. Op grote groepsblogs kan ik me trouwens wel weer voorstellen dat de auteurs hun inbreng in de discussie minimaliseren, omdat het simpelweg niet te doen is. Begin je er eenmaal mee, dan schep je een moeilijk vol te houden verwachtingspatroon. Maar de essentie van bloggen is: reageer, reageer, reageer!

8. Jij bent journalist en je blogt onder persoonlijke titel, voel jij je nooit beperkt?

Nee. Waarom zou dat voor journalisten anders zijn dan voor andere mensen die bloggen naast hun dagelijks werk? Juist omdat schrijven mijn werk is, geniet ik van de vrijere rol die ik mezelf op mijn blog toebedeel. In tegenstelling tot veel journalisten van de oude stempel zie ik ook niet zo bijster veel verschil tussen journalist en blogger zijn. Die tegenstelling bestaat echter nog wel in de hoofden van velen. Veel journalisten vinden bloggers vooral prutsende, de markt verziekende amateurs, terwijl bloggers juist journalisten zien als een onbetrouwbaar, vooringenomen, uitstervend ras. Beide groepen hebben een beetje gelijk en een beetje ongelijk. Ik kies voor de combinatie van beide. Dat is het recept van de toekomst voor de mediabranche.

9. Passie versus zakelijk voordeel, hoe verhoudt dat zich op jouw persoonlijk weblog?

Ik blog uit passie, maar draag ook uit wat ik voor werk doe – en haal daar presentatie- en schrijfklussen uit. Dat is dus zakelijk voordeel. Toch blijft passie de basis, want zonder die passie zou ik niet zijn wie ik ben en zou ik anderen niet kunnen inspireren.

10. Wat verwacht je van de discussie “oude media, wat moeten die nou met nieuwe media?”

Ik ben benieuwd of de media geleerd hebben van de digitale ontwikkelingen van de afgelopen paar jaar. In 2007 schreef ik voor journalistenblog De Nieuwe Reporter het pamflet “Journalisten moeten bloggen of ze verliezen hun baan.” Dat was moedwillig wat scherp aangezet, omdat nieuwe media nog steeds het stiefkindje waren van de journalistieke organisaties. Ik heb de indruk dat dat voorzichtig verandert, maar kom nog steeds veel conservatisme tegen. Hopelijk word ik in het debat positief verrast.

Jeroen mirckt hierrr.

Lees meer interviews van de deelnemers aan Blog-Art: Blog-Art / Interviews.

(Foto’s: Avatar / ‘TIME Person of the Year 2008‘)