07 October 2009 | organisatie, tekst | Karin R.

De weblogs van zowel Eva Meijer en Miriam Reeders zijn een lapjesdeken van verhalen in tekst, tekeningen en foto’s. De onderwerpen van beide weblogs zijn verschillend maar de grote gemene deler is de verwondering die zowel Meijer als Reeders ervaren met betrekking tot het dagelijks bestaan. Ze maken met hun weblog de vertaalslag van iets groots en abstracts als ‘de maatschappij’ naar behapbare woord- en beeldfragmenten die op soms op lichtvoetige, soms op filosofische en soms op bijzonder nuchtere wijze de verbazende aspecten van ons bestaan belichten.

Aangezien zowel Eva Meijer als Miriam Reeders in hun eigen werk de grenzen van de kunstdisciplines opzoeken en geïnteresseerd zijn in het bedenken van nieuwe vormen om hun werk te tonen ontstond het idee voor een weblogvoorstelling. Een voorstelling waarin je als publiek als het ware onderdeel bent van een live weblog gesitueerd in een zaalvullende installatie gevuld met live performance, verhalen, dia-rama’s, live animatie en liedjes. Deze voorstelling komt er en heet ‘Het leven leert vanzelf’ naar een uitspraak van de oma van Eva.

Deze voorstelling is vanaf november te zien in Scheltemacomplex, Leiden.

Vooruitlopend op deze voorstelling zijn Reeders en Meijer op zoek gegaan naar andere offline vormen van weblogkunst. Zo hebben ze in mei 2009 een offline weblogmiddag gehouden waarbij ze een combinatie maakten van verhalen vertellen, muziekoptredens, filmvertoning, lezingen en een quiz waarbij iedereen iets wint.

Ook ontstond het idee voor een weblogwand: Een muur/wand gevuld met tekeningen, teksten, foto’s, van de weblogs van beide makers nu gecombineerd zijn tot een groot gezamenlijk superweblog waarbij de teksten en verhalen en foto’s elkaar versterken en als het ware aanvullen.

En waar je als bezoeker met een drankje in je hand op je gemak langs kunt lopen.

De weblogs, de voorstelling en de weblogwand hebben als gemeenschappelijk als doel de bezoeker een hart onder de riem te steken maar het wil de bezoeker ook anders laten kijken door in- en uit te zoomen op situaties waar je normaal gesproken overheen zou kijken of geen aandacht aan zou besteden. Eva en Miriam nemen de bezoeker als het ware bij de hand en wijzen ze op wat eerst niet zichtbaar was. Ze leren de bezoeker openheid en beter kijken. Ze zoomen in op schijnbaar onbelangrijke details die tezamen wel een groter geheel vormen. Ze helpen te relativeren wat je ziet. Want als je goed oplet dan zie je heel veel. En dat kan heel mooi zijn maar ook heel lelijk, of schrijnend.

Eva en Miriam willen met dit werk zichtbaar maken wat er is of zou kunnen zijn, proberen uit te vinden wat nu Echt Belangrijk is en hoe dat vaak gehinderd wordt door Praktische Bezwaren. Het is een warm pleidooi tegen onverschilligheid en voor moed houden.

Weblog Eva.

Weblog Miriam.